|
Big Mac
Ben je nauwelijks bekomen van de mededeling dat dé Nederlander niet bestaat en daar is Annemarie Jorritsma met de stelling dat dé Overheid niet bestaat en dé Burger trouwens ook niet. En dat nog wel op het eNederland congres. Op de congresrij voor me fluistert iemand instemmend tegen zijn buurman: “een burger is een big Mac”.
Het lijkt er op dat we in een virtueel staatsbestel zijn beland dat de digitale revolutie ondergaat zonder nieuwe bestuurlijke kaders, maar mét burgemeesters zoals Jorritsma die dit soort gelegenheden aangrijpen om net te doen alsof ze niets te maken hebben met het landsbestuur. “Laat het niet door het Rijk gebeuren”, is haar uitroep op de vraag of de digitalisering van de overheid niet wat meer regie behoeft.
Aan Haagse voorschriften voor het digitaliseren van de gemeentelijke producten en diensten heeft Jorritsma geen behoefte, zo laat ze weten. “We hebben tienduizenden producten en die moet je niet allemaal in het zelfde systeem proberen te krijgen”.
Heeft een gemeente klanten? Ze vinden zelf van wel, maar daar denken die ‘klanten’ heel anders over, zo blijkt uit onderzoek. Inwoners van een gemeente beschouwen zichzelf helemaal niet als klant, omdat ze niets te kiezen hebben. Een gemeente is voor burgers gewoon dé gemeente, meer smaken zijn er niet. Dé gemeente bestaat dus in elk geval wel en valt ook door Jorritsma niet weg te relativeren. En hoe staat het trouwens met die ‘tienduizenden producten’ van een gemeente, zijn die er eigenlijk wel?
Waarin verschilt , behalve in ligging en grootte, de ene gemeente eigenlijk van de andere. Hebben ze niet allemaal de zelfde ‘core business’ als het om producten en diensten gaat? De website overheid.nl beantwoordt die vraag eigenlijk heel helder. Bij overheidsloket kun je het trefwoord gemeente aanklikken en dan verschijnen er 30 zaken die voor elke Nederlandse burger, waar die ook woont, van belang zijn en die elke gemeente als product of dienst moet leveren. Basisregistraties zoals burgerlijke stand, identiteitszaken, paspoorten, rijbewijzen, belastingen, toeslagen en bijstandsregelingen en een stelsel van vergunningen. Dan heb je precies het pakket te pakken dat heel goed met behulp van open standaarden en heldere richtlijnen op een efficiënte manier kan worden gedigitaliseerd. Inderdaad, de gemeente is heel wat minder uniek dan ze zelf vaak denkt.
Natuurlijk is in burgemeesterskringen ook wel duidelijk dat wat meer regie niet zou misstaan. Maar regie van wie? De burgemeester van Twenterand, Helmer Koetje, verklapte half november al de hoofdlijnen van het advies van de commissie Wallage/Postma. Daarin wordt gepleit voor een ‘nationaal urgentie programma’ en voor regie op essentiële overheidsvoorzieningen; wat moet er in elk geval en in welke volgorde. Koetje vreesde overigens dat door een gebrek aan keuzes de urgentielijst wel eens erg lang kon worden. Zijn gemeenten dan toch bereid enige regie van Den Haag te accepteren? Jazeker, als er maar wat tegenover staat. Wallage c.s. stellen € 50 per inwoner voor. Dat is dus een prijskaartje van achthonderd miljoen. Soepelheid heeft zijn prijs moet u maar denken. En de burger? Dat is voor de gemeenten inderdaad een Big Mac waar je weer een tijdje op kunt teren.
|